یک نفر آمد قرارم را گرفت

برگ و بار و شاخسارم را گرفت

چهار فصل من بهاران بود ، حیف!

 باد پائیزی بهارم را گرفت

اعتباری داشتم در پیش عشق

با نگاهی ، اعتبارم را گرفت

عشق یا چیزی شبیه عشق بود

 آمد و دار و ندارم را گرفت

من که گفتم: این بهار افسردنی است

من که گفتم :این پرستو مردنی است

من که گفتم ای دل بی بند و بار!

عشق یعنی رنج ، یعنی انتظار

آه ! عجب کاری به دستم داد دل

هم شکست و هم شکستم داد دل