سخت ترین کار دنیا، محکوم کردن یک احمق است.

                                                                 وینستون چرچیل

                        زندگی پر از سواله می دونم

                                                                     رسیدن به تو خیاله می دونم

                         تو میگی یه روزی مال من میشی

                                                                       اما موندنت محاله می دونم

                         تو میگی شبا دعامون می کنی

                                                               چشمه ی چشات زلاله می دونم

                         توی آسمون سرنوشت ما

                                                                        ماه کاملم هلاله می دونم

                         تو میگی پرنده شیم بریم هوا

                                                                   غصه ی ما دو تا باله می دونم

                         چشم من پر از غم نبودنت

                                                                        دل تو پر  از ملاله می دونم

                         طاقتم دیگه داره تموم می شه

                                                                      صبر تو رو به زواله می دونم

                         اون درخت سیب آرزوهامون

                                                                      پر میوه های کاله می دونم

                         آره میری و نمی پرسی که این

                                                              دل عاشق در چه حاله می دونم

امريكا:  موفقيت مدير بر اساس پيشرفت مجموعه تحت مديريتش سنجيده ميشود.

ايران:  موفقيت مدير سنجيده نميشود، خود مدير بودن نشانه موفقيت است.

امريكا  : مديران بعضي وقتها استعفا ميدهند.

ايران:  عشق به خدمت مانع از استعفا ميشود.

امريكا: افراد از مشاغل پايين شروع ميکنند و به تدريج ممکن است مدير شوند.

ايران: افراد مدير مادرزادي هستند و اولين شغلشان در بيست سالگي مديريت است.

امريكا : براي يک پست مديريت، دنبال مدير ميگردند.

ايران : براي يک فرد، دنبال پست مديريت ميگردند و در صورت لزوم اين پست ساخته ميشود.

امريكا : يک کارمند ساده ممکن است سه سال بعد مدير شود.

ايران : يک کارمند ساده، سه سال بعد همان کارمند ساده است، در حاليکه مديرش سه بار عوض شده.

امريكا: اگر بخواهند از دانش و تجربه کسي حداکثر استفاده را بکنند، او را مشاور مديريت ميکنند.

ايران: اگر بخواهند از کسي هيچ استفاده اي نکنند، او را مشاور مديريت ميکنند.

امريكا: اگر کسي از کار برکنار شود، عذرخواهي ميکند و حتي ممکن است محاکمه شود.

ايران: اگر کسي از کار برکنار شود، طي مراسم باشکوهي از او تقدير ميشود و پست مديريت جديد ميگيرد.

امريكا: مديران بصورت مستقل استخدام و برکنار ميشوند، ولي بصورت گروهي و هماهنگ کارميکنند.

ايران  :مديران بصورت مستقل و غيرهماهنگ کار ميکنند، ولي بصورت گروهي استخدام و برکنار ميشوند.

امريكا : براي استخدام مدير، در روزنامه آگهي ميدهند و با برخي مصاحبه ميکنند.

ايران : براي استخدام مدير، به فرد مورد نظر تلفن ميکنند.

امريكا : زمان پايان کار يک مدير و شروع کار مدير بعدي از قبل مشخص است.

ايران : مديران در همان روز حکم مديريت يا برکناريشان را ميگيرند.

امريكا: همه ميدانند درآمد قانوني يک مدير زياد است

ايران : مديران انسانهاي ساده زيستي هستند که درآمدشان به کسي ربطي ندارد.

امريكا:  شما مديرتان را با اسم کوچک صدا ميزنيد.

ايران:  شما مديرتان را صدا نميزنيد، چون اصلاً به شما وقت ملاقات نميدهد.

سؤال بنده در رابطه با ولايت فقيه ونيزغيبت و ظهور امام زمان (عج)  است

طبق نظريه ولايت فقيه حق حكومت برجامعه مسلمين با ائمه معصومين عليهم السلام بوده واينك كه  در عصر غيبت به سر مي بريم  با ولي فقيه است با شرايطي كه براي ايشان ذكر شده است.

سؤال بنده اين است علت غيبت امام زمان ( عج) چه بوده ؟ مگر نه اين است كه شرايط براي آن بزرگوار جهت برقراري حكومت اسلامي فراهم نبوده ونمي باشد ؟  چه اگر شرايط فراهم بود قطعاً ايشان ظهور مي كردند

ازطرفي مي بينيم شخصيتي مثل امام خميني (ره) درجهت برقراري حكومت اسلامي مبارزه مي كنند وباكمك وحمايت توده عظيم مردم موفق به تشكيل آن حكومت مي شوند واين خود يك تناقض به نظر مي رسد وباز ازجنبه ديگر نگاه كنيم امام زمان مي توانست بعد از پيروزي انقلاب حكومت را از ولي فقيه تحويل بگيرد وخود حكومت رااداره كند  درهرحال به عقيده من اينكه بگوييم علت غيبت امام زمان فراهم نبودن زمينه تشكيل حكومت اسلامي توسط ايشان است نمي تواند دليل قانع كننده اي باشد.

نظريه غالب ديگري كه براساس پاره اي روايات ابراز مي شود اين است كه امام عصر(عج) هنگامي ظهورخواهدكرد كه دنيا پراز ظلم وجور شده باشد ودرآن زمان بيش از دو سوم مردم جهان درجنگ وبه دست ايشان ويارانش كشته خواهندشد

اولاً درحاليكه درجامعه ولايت فقيه حاكم باشد چگونه ممكن است جهان پراز ظلم و جور شود ؟ قطعاً درچنين حكومتي جامعه هر روزبيشتر روبه تعالي خواهد رفت . در ثاني چگونه ممكن است ايشان براي نجات مردم جهان قيام كنند ودرهمان حال بيش از نيمي از مردم جهان را به خاك هلاك اندازند.

نظريه ديگري كه ابراز مي شود اين است كه ايشان زماني ظهور خواهندكرد كه جامعه جهاني به حدي از رشد وكمال برسد كه پذيراي ايشان باشد .

خوب دراين صورت درچنين جامعه ي ايده آلي چه نيازي به ظهور مصلح است؟ وچه هنري از ايشان سر خواهد زد؟

می گوید : تو آزادی

تو آزادی در اینجا هر چه می خواهی بکنی

فکر کنی ، به هر چه اطرافت می بینی

قدم بزنی ، در محدوده ي چند متری این اتاق

غذایت را انتخاب کنی ، از غذاهایی که به تو می دهیم

بخوانی ، هر کتابی را که اینجا می یابی

بنویسی ، از هرچه اینجا می بینی

حتی فریاد بزنی ، اما طوری که صدایت از اینجا فراتر نرود

و همینطور آزادی نفس بکشی ، البته اگر اکسیژنی یافتی !!!

حدس میزنم شبی مرا جواب می کنی

 و قصر کوچک دل مرا خراب می کنی

 سر قرار عاشقی همیشه دیر کرده ای

 ولی برای رفتنت عجب شتاب می کنی

 من از کنار پنجره تو را نگاه می کنم

 و تو به نام دیگری مرا خطاب می کنی

 چه ساده در ازای یک نگاه پاک و ماندنی

 هزار مرتبه مرا ز خجلت آب می کنی

 به خاطر تو من همیشه با همه غریبه ام

 تو کمتر از غریبه ای مرا حساب می کنی

 و کاش گفته بودی از همان نگاه اولت

 که بعد من دوباره دوست انتخاب میکنی

********************************

نام تو رو آورده ام دارم عبادت میکنم

گرد نگاهت گشته ام دارم زیارت میکنم

دستت به دست دیگری از این گذشته کار من

اما نمی دانم چرا دارم حسادت میکنم

گفتی دلم را بعد از این دست کس دیگر دهم

شاید تو با خود گفته ای دارم اطاعت میکنم

رفتم کنار پنجره دیدم تورا با... بگذریم

چیزی ندیدم این چنین دارم رعایت میکنم

من عاشق چشم تو ام تو مبتلای دیگری

دارم به تقدیر خودم چندیست عادت میکنم

تو التماسم می کنی جوری فراموشت کنم

با التماس ولی تو را به خانه دعوت میکنم

گفتی محبت کن برو، باشد خداحافظ ولی

رفتم که تو باور کنی دارم محبت میکنم

بسمه تعالی

شورای محترم نگهبان

سلام علیکم،

بازگشت به نامه شماره 33512/31/88 مورخ 5/4/1388 معاون اجرایی و امور انتخابات آن شورا، همانگونه که در دو نامه قبلی اعلام گردید گستره تخلفات و تقلبات انجام شده در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری و موارد نقض قوانین از سوی دولت و وزارت کشور که بخشی از آن در نامه مورخ 28/3/88 رئیس سازمان بازرسی کل کشور مستند و وارد تشخیص داده شده به حدی است که منحصر کردن رسیدگی به شکایات مربوط به تخلفات انتخاباتی به بازشماری ده درصد صندوق های رأی نمی تواند به جلب اعتماد و اطمینان مردم کمک کند و افکار عمومی را در خصوص نتایج اعلام شده اقناع نماید.

بر اساس آنچه که قبلاً به آگاهی آن شورا رسید حجم تخلفات و اقدامات مغایر قانون در چهار بخش:

الف. فعالیتها، تبلیغات انتخاباتی و اقدامات تا پیش از روز رأی گیری

ب. عملیات اخذ رأی و شمارش آرا

ج. جمع بندی و اعلام نتایج آرا

د. اقدامات پس از رأی گیری و اعلام نتایج آرا

به گونه ای است که چاره ای جز ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن باقی نگذاشته است. به عنوان نمونه به برخی از اهم عناوین تخلفات و اقدامات مغایر قانون اشاره می شود که از مصادیق "تأثیر در نتیجه کلی انتخابات" موضوع تبصره ماده 33 قانون انتخابات ریاست جمهوری است و ابطال این انتخابات را اجتناب ناپذیر می سازد (تفصیل هر یک از این عناوین به پیوست ارسال می شود):

1. نقض صریح، گسترده و جسورانه ماده 68 قانون انتخابات و استفاده وسیع از امکانات دولتی و منابع عمومی و مداخله آشکار تعدادی از اعضای دولت، مدیران ارشد و استانداران و مدیران اجرایی به نفع نامزد حاکم.

2. عدم رعایت بی طرفی از جانب صدا و سیما و ایراد اتهامات اثبات نشده که بخشی از آنها از سوی دادستان کل کشور عمل مجرمانه تلقی شده است و نیز تبلیغ گسترده و جانبدارانه رسانه های متعلق به دولت ( ایرنا، روزنامه های دولتی و سایتهای خبری ) به نفع نامزد حاکم.

3. وقوع گسترده جرایم موضوع ماده 33 قانون انتخابات ریاست جمهوری در زمینه های زیر که مخالف نص صریح بندهای ماده مذکور اند:

·    خرید رأی از طریق توزیع سود سهام عدالت و پرداختهای نقدی به خانواده های تحت پوشش نهادهای حمایتی و روستائیان و عشایر و نظایر آن.

·    تهدید و تطمیع در امر انتخابات از طریق افراد وابسته به دولت و پرداخت وجوه نقد به اعضای شوراهای اسلامی و افراد ذی نفوذ و ...

·    عدم اطمینان از خالی بودن صندوقها قبل از لاک و مهر و نیز گم شدن یا خارج شدن تعرفه ها و صندوقها از شعب اخذ رأی با توجه به عدم حضور ناظران و گزارشهای واصله.

·    عدم اخذ رأی از بخش قابل توجهی از واجدین شرایط با محدود کردن زمان اخذ رأی و تخلفات متعدد در روز رأی گیری از قبیل مدیریت تعرفه ها و ایجاد کمبود تعرفه در شعب اخذ رأی.

·    تقلب در رأی گیری که علیرغم چاپ بیش از 12 میلیون تعرفه اضافی و نیز چاپ حدود 2.5 میلیون ( و به قولی بیشتر ) تعرفه جدید بدون شماره سریال با مجوز یکی از اعضای شورای نگهبان در روز قبل از رأی گیری، کمبود تعرفه در حوزه های اخذ رأی را شاهد بودیم و بدون تردید با کنترل ته برگ های تعرفه ها با بانک اطلاعات ثبت احوال حجم عظیم آن قابل اثبات است و نیز تخلفات شمارش و تجمیع آرا.

·    توصیه به رأی دادن به نامزد مشخص توسط اعضای شعبه و ناظران و اساساً شکل گیری بخش قابل توجهی از شعب اخذ رأی و ناظران شورای نگهبان از میان هواداران نامزد حاکم.

·    ایجاد رعب و وحشت برای رأی دهندگان و هواداران آنها در یک هفته منتهی به روز اخذ رأی و حمله به ستادها و هواداران در تجمعات قانونی تبلیغاتی در مناطق مختلف کشور.

·    ایجاد محدودیت های متعدد برای نمایندگان ناظر ستادهای نامزدها برای حضور در جلسات هیأت های اجرایی، مراکز شمارش و تجمیع آرا و بخش قابل توجهی از شعب اخذ رأی.

·    قطع سرویس پیام کوتاه در روز رأی گیری به عنوان ابزار پیش بینی شده برای نظارت بر شعب اخذ رأی و انعکاس تخلفات از سوی ناظرین ستادهای اینجانب جهت پیگیری قانونی و قطع تلفنهای همراه و ثابت کمیته صیانت از آرا در زمان تجمیع و اعلام نتایج.

4. طراحی ساز و کاری غیر قابل نظارت و مغایر قانون برای تجمیع آرای شمارش شده و اعلام نتایج آرا به صورت مهندسی شده ( آن هم در حالی که قبل از شروع اعلام نتایج از سوی ستاد انتخابات وزارت کشور، نتایج انتخابات در سایتهای وابسته به دولت، سپاه و روزنامه کیهان درج شده بود )

5. مداخله گسترده و غیرقانونی بخش هایی از نیروهای مسلح قبل و حین انتخابات که خلاف نص صریح نظر حضرت امام (ره) می باشد.

6. وجود بیش از 170 حوزه اخذ رأی با میزان آرای مأخوذه بین 95 تا 140 درصد.

7. حمله به ستادهای انتخاباتی در شهرستانها و تهران و پلمپ ستاد مرکزی اینجانب و دستگیری رئیس و اعضای فعال آن که موجب اخلال در گردآوری کامل اسناد و مدارک تخلفات انتخاباتی گردید.

که همه موارد فوق دال بر وجود تخلفات برنامه ریزی شده و سازمان یافته جدی در امر برگزاری انتخابات است. 

از آنجا که بنابر اعلام شورای نگهبان بخشی از تخلفات صورت گرفته در انتخابات دهم ریاست جمهوری بیرون از دایره صلاحیت بررسی آن شورا است و نیز بخش هایی از اعتراضات قانونی علاوه بر شخص وزیر کشور و عوامل و مجریان آن وزارتخانه متوجه نحوه عملکرد تعدادی از اعضای خود شورای نگهبان و تخطی آنها از ضوابط قانونی و نقض بیطرفی است، رسیدن به یک داوری منصفانه در این مورد اساساً نمی تواند در حیطه شورای نگهبان و به طریق اولی در حیطه هیأتی باشد که منتخب این شوراست، گذشته از اینکه برخی از افراد این هیآت در این انتخابات موضع بیطرف نداشته اند و نسبت به نتایج آن پیش از بررسی، اعلام موضع کرده اند که این مسأله به رفع ابهامات و اقناع افکار عمومی کمک نمی کند.

لذا اینجانب ضمن تأکید مجدد بر ابطال انتخابات به عنوان مناسب ترین راه برون رفت از معضل ایجاد شده و بازسازی اعتماد عمومی و صرفاً برای اینکه راهی نیز جهت رسیدگی از طریق یک هیأت حکمیت ملی گشوده بماند و اعتراض قانونی مردم در مرجعی مورد رسیدگی قرار گیرد که بتواند مورد اجماع ملی و وفاق عمومی بوده و رأی آن مورد قبول عموم رأی دهندگان و مایه اطمینان خاطر مردم باشد، پیشنهاد می کنم که موضوع به حکمیتی شرعی و قانونی و مستقل که مورد اتفاق نامزدها و حمایت آن دسته از حضرات آیات و مراجع عظام تقلید که حل و فصل موضوع را پیگیری نموده اند، باشد ارجاع داده شود.

 میرحسین موسوی

بنام خدا

باز این چه ابر بود که مارا فرو گرفت      تنها نه من، گرفتگی عالم است این

یکدم نگاه کن که چه بر باد می‌دهی     چندین هزار امید بنی آدم‌ است این

چندین هزار امید بنی آدم را برباد دادند و قومی را داغدیده و دردمند کردند و پای اهانت بر شعور و غرورشان نهادند و دست خیانت درصندوق امانت شان بردند وبا نیرنگ وفریب، باطلی را بجای حق نشاندند تا دوباره عزت و کرامت را پایمال جهالت کند و نام را به ننگ بفروشد و فرومایگان را بر کرسی ریاست بنشاند و دروغ و دغل در کار مدیریت کند و خرافه بگسترد و سفاهت بپرورد و از چاه‌های نفت بردارد و در چاه‌های جمکران بریزد و آزادی را خفه کند و آگاهی را بکشد و استبداد دینی و قرائت فاشیستی از دین را قوام بخشد و دیانت را ملعبه‌ی ‌‌دست سیاست کند و سرهنگان را بر فرهنگ بگمارد و فرهنگیان را به دست سرهنگان بسپارد و دست تطاول در حقوق مردم دراز کند و پشت به قبله حقیقت، به سوی خدای خدیعت نماز کند.

هیچ چیز مهیب‌تر از زخمی کردن غرور یک قوم نیست. سرمایه اعتمادشان را ستاندن و آب دهان به رویشان افکندن. پلیدی و بی‌شرمی ازین بیشتر نمی‌شود. آدمیان دزدی و دغلی را تحمل می‌کنند اما اهانت مکرر به عزت و کرامت‌شان‌ را هرگز.

اینک روح مجروح و غرور رنجور ایرانیان به جوش آمده است و تا ننگ آن خیانت زدوده نشود و تا غاصبان به دست عدالت سپرده نشوند التهاب‌شان فرو نمی‌نشیند.

و البته جای هیچ نومیدی نیست، «که بد بخاطر امیدوار ما نرسد». اجتماع هزار در هزار زنان ومردان حق جو و مطالبه‌گر پنجره‌های امید را بر تاریخ آینده ما گشوده است و نوید گشایش به کار فروبسته ما می‌دهد.

اسم اعظم بکند کار خود ای دل خوش باش

که به تلبیس و حیل دیو سلیمان نشود

به حقیقت اسم اعظم، شما حق جویانید که دیو تیره‌بختی را از تخت سلیمان به زیر می‌کشید و با عصای موسوی، دولت فرعونی و شعبده سامری را به دونیم می‌زنید و حکومت ارعاب و تزویر و چماق و نفاق را با فریادهای جگرشکافتان درهم می‌شکنید.

استبداد دینی غرور و شعور شما را به تمسخر و توهین گرفته است و خشم مقدس شما خاموش نمی‌نشیند تا امانت حق و رای را از غاصبان خاین بستاند و به کاردانان امین بسپارد. نقد، تقوای سیاست است و حق‌جویی فضیلتِ دوران ماست و شما این فضیلت را فرو نمی‌نهید.

همت پاکان دوعالم و بخشایش ارواح مکرم با شماست، «با همه کروبیان عالم بالا».

درین معرکه حق و باطل، و جنایت و شهادت، آیا مشایخ و مراجع عظام احساس تکلیف نمی‌کنند که با قلمی و قدمی «بازار ساحری و ناموس سامری و قلب ستمگری» را بشکنند؟

شمس و قمرِ این حرکت یعنی آقایان موسوی و کروبی نیز نیک می‌دانند که «صحبت حکام ظلمت شب یلداست» و بردر ارباب بی مروت دنیا نشستن که «خواجه کی به در آید» شرط خردورزی و سیاست‌ورزی نیست. به سواد اعظم رو آورند که اسم اعظم در آنجاست. «نور ز خورشید خواه بو که برآید».

اینک که فساد و خیانت، ظاهر و عریان از پرده به در افتاده است من هم در پایان نصیحتی از زبان باباطاهر عریان برای حاکمان دارم:

مکن کاری که بر پا سنگت آیو

جهان با این فراخی تنگت آیو

چوفردا نومه خونون نومه خونند

تو نومه خود ببینی ننگت آیو

در توبه هنوز بازست. آب رفته را به جوی باز گردانید. قرعه‌‌ی فال به نام شما زده‌اند و امانتی را که آسمان نتوانست کشید بر شانه‌های شما نهاده‌اند. به عهد امانت وفا کنید و در زمره‌ی جهولان و ظلومان منشینید.

حقا کزین غمان برسد مژده‌ی امان

گرسالکی به عهد امانت وفا کند

عبدالکریم سروش

 ستاد کروبی